Pratik

Google Haritalar geçmişini nasıl indirirsin (2026 hâliyle)

28 Ağustos 2026 803 kelime

Bilgisayarında oturup bu seçeneği arıyorsan bulamayacaksın. Saklandığı için değil, kaldırıldığı için. Doğrusu telefonda ve iki dakika sürüyor.

Bu yazıyı yazma sebebim şu: bana en çok sorulan soru bu, ve cevabı iki yılda iki kez değişti. Şu an geçerli olan hâli anlatayım, sonra da neden bu kadar karıştığını.

Android’de

Şaşırtıcı kısım: bu, Google Haritalar uygulamasının içinde değil. Telefonun kendi Ayarlar uygulamasında.

Ayarlar’ı aç, Konum’a gir, Konum hizmetleri’ni seç, Zaman çizelgesi’ne dokun. En altta “Zaman çizelgesi verilerini dışa aktar” yazan bir satır göreceksin. Ona bastığında telefon dosyayı hazırlıyor ve paylaşım menüsünü açıyor.

Bazı telefonlarda menü adları biraz farklı olabiliyor — üreticiler ayarları yeniden adlandırmayı seviyor. Ama son adım her zaman “dışa aktar” diyor, ve hep Konum başlığının altında.

iPhone’da

iOS’ta tam tersi: her şey Google Haritalar’ın içinde.

Haritalar’ı aç, sağ üstteki profil fotoğrafına dokun, Zaman Çizelgeniz’i seç. Sağ üstteki üç noktadan “Zaman çizelgesi verilerini dışa aktar”ı bul. Paylaşım menüsü açıldığında Dosyalar’a Kaydet de, bir klasör seç, kaydet.

Dosya location-history.json adıyla iniyor.

Neden bilgisayardan olmuyor

Çünkü veri artık orada değil. 2024 ve 2025 boyunca Google konum kaydını sunucularından telefonun içine taşıdı ve onu gösteren web haritasını kapattı. Gizlilik açısından iyi bir değişiklik — nerede olduğun artık bir veri merkezinde değil, cebinde. Ama pratikte şu anlama geliyor: verini almak için telefonun elinde olmalı.

Google Takeout hâlâ çalışıyor, ama oradan indirdiğin arşivde artık zaman çizelgesinin ayrıntılı hâli yok. Eski yılların verisi (2023 ve öncesi) hâlâ orada olabilir ve saklamaya değer, ama bugünkü araçların beklediği dosya o değil.

İndirdikten sonra: dosyayı nereye koymalı

Bir yere. Gerçekten, tek önemli şey bu. Veri artık yalnızca telefonda tutulduğu için, o dosya senin tek yedeğin. Telefonu kaybedersen ya da yenisine geçersen geçmiş de gidiyor.

Dosya küçük — bir yıl genellikle bir iki megabayt. Kendine e-postayla gönder, buluta at, bir klasöre koy. Hangisi olduğu önemli değil, olması önemli.

Bir alışkanlık öneriyorum: yılda bir kez, yıl sonunda. Beş dakika sürüyor ve o yılın tamamını garantiye alıyorsun. Uzun bir yolculuktan hemen sonra da almakta fayda var, çünkü bir sonraki paragrafta anlatacağım bir tuzak var.

Otomatik silmeye dikkat

Zaman çizelgesinde bir otomatik silme ayarı var ve bazı hesaplarda varsayılan olarak açık geliyor. Seçenekler üç ay, on sekiz ay ve otuz altı ay. Üç aya ayarlıysa geçen yazki yolculuğun çoktan silinmiş durumda ve dosyanda son doksan günden fazlası yok.

Aynı zaman çizelgesi ekranında bu ayarı görebiliyorsun. Uzatmak geçmişi geri getirmiyor ama bundan sonrasını koruyor. Uzun bir yola çıkmadan önce bakılacak ilk yer burası — sonrasında bakmak çoğu zaman geç oluyor.

Dosya küçük geldiyse

Birkaç kilobayt indiyse, muhtemelen kayıt yok. En yaygın üç sebep: zaman çizelgesi hiç açılmamış, otomatik silme kısa ayarlı, ya da pil tasarrufu Google Haritalar’ı arka planda uyutuyor. Üçüncüsü en sinsi olanı, çünkü her ayar doğru görünürken veri gelmiyor.

Android’de uygulama ayarlarından Haritalar’ın pil kullanımını “kısıtlanmamış” yapmak çoğu zaman çözüyor. Bir de konum izninin “yalnızca uygulamayı kullanırken” değil, “her zaman” olması gerekiyor — aksi hâlde arka planda hareket ederken hiçbir şey kaydedilmiyor.

Sonra ne yapacaksın

Dosya elinde. Açıp bakmak istersen bir metin düzenleyici yetiyor ama okunması pek keyifli değil; tek satır hâlinde geliyor. Daha eğlenceli olanı haritada görmek.

Wanderlapse tam olarak bunu yapıyor: dosyayı okuyup gittiğin yerleri haritada kendini çizen bir videoya çeviriyor — hem de seyrek kaydedilmiş sürüşleri gerçek karayoluna oturtarak, yani düz çizgi çizmeden. Dosya hiçbir yere yüklenmiyor, tarayıcının içinde kalıyor.

İstersen dosyayı GPX ya da KML’e çevirip başka harita araçlarında da açabilirsin. Hangi yolu seçersen seç, ilk adım aynı: telefonundan dışa aktar. O adım olmadan geri kalanı yok.

İki telefon kullanıyorsan

Veri artık cihazda tutulduğu için, aynı hesabı iki telefonda kullanıyorsan her cihaz kendi payını tutuyor. Tabletinle geçirdiğin bir hafta, telefondan aldığın dosyada görünmüyor. Uzun süre iki cihaz arasında gidip geldiysen ikisinden de ayrı dışa aktarım almak, eksik sandığın dönemleri açıklayabilir.

Eski yılların da varsa

Telefon dışa aktarımı yalnızca cihazın tuttuğu dönemi veriyor. 2023 ve öncesi, yani Google’ın hâlâ sunucuda tuttuğu yıllar, Takeout’ta duruyor olabilir. Biçimi eski ama okunabilir ve saklamaya değer. İki dosyayı birleştirmeye çalışma; yapıları farklı, ayrı ayrı sakla yeter.

Dosyayı açıp içine bakmak

Merak edenler için: dosya JSON biçiminde ve herhangi bir metin düzenleyicide açılıyor. Ama tek satır hâlinde geldiği için okunması pek keyifli değil. İçinde üç tür kayıt var — durduğun yerler, aralardaki hareketler ve hareket sırasında arada bir düşen konum noktaları.

İlginç olan, içinde saniye saniye bir GPS izi olmaması. Google seni sürekli takip etmiyor; aralıklı örnekliyor ve sonra bunları yolculuklara dönüştürüyor. Bu yüzden dosya beklediğinden küçük ve bu yüzden uzun sürüşler bazen yalnızca iki noktayla kaydedilmiş oluyor.

Bir alışkanlık önerisi

Takvimine yılda bir hatırlatıcı koy: “konum geçmişini dışa aktar”. Aralık sonu iyi bir tarih. Beş dakika sürüyor, dosya küçük, ve bir sonraki telefonda geçmişini kaybetmemiş oluyorsun. Bu kadar basit bir şeyin ne kadar geç akla geldiğini, telefonu kaybedince anlıyor insan.

Dosyayı paylaşırken

Konum geçmişi dosyası nerede oturduğunu, nerede çalıştığını ve kimi ne sıklıkla ziyaret ettiğini içeriyor. Bir araca vereceksen “dosya yükleniyor mu” sorusunun cevabını ara; belirsizse muhtemelen yükleniyor. Bulut sürücüsünde paylaşılan bir klasörde de bırakma. Yedeğin olsun ama görünür olmasın.